Piatek I tygodnia Wielkiego Postu

Pojednanie

PIERWSZE CZYTANIE
Bóg nie chce śmierci grzesznika
Ez 18, 21-28

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela. To mówi Pan Bóg: „Jeśliby występny porzucił wszystkie swoje grzechy, które popełniał, a strzegł wszystkich moich ustaw i postępowałby według prawa i sprawiedliwości, żyć będzie, a nie umrze: nie będą mu poczytane wszystkie grzechy, jakie popełnił, lecz będzie żył dzięki sprawiedliwości, z jaką postępował. Czyż ma mi zależeć na śmierci występnego, mówi Pan Bóg, a nie raczej na tym, by się nawrócił i żył?
A gdyby sprawiedliwy odstąpił od swej sprawiedliwości i popełniał zło, naśladując wszystkie obrzydliwości, którym się oddaje występny, czy taki będzie żył? Żaden z wykonanych czynów sprawiedliwych nie będzie mu poczytany, ale umrze z powodu nieprawości, której się dopuszczał, i grzechu, który popełnił. Wy mówicie: «Sposób postępowania Pana nie jest słuszny». Słuchaj jednakże, domu Izraela: Czy mój sposób postępowania jest niesłuszny, czy raczej wasze postępowanie jest przewrotne?
Jeśli sprawiedliwy odstąpił od sprawiedliwości, dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił. A jeśli bezbożny odstąpi od bezbożności, której się oddawał, i postępuje według prawa i sprawiedliwości, to zachowa duszę swoją przy życiu. Zastanowił się i odstąpił od wszystkich swoich grzechów, które popełnił, i dlatego na pewno żyć będzie, a nie umrze”.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY Ps 130, 1-8

Refren: Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, *
Panie, wysłuchaj głosu mego.
Nachyl Twe ucho *
na głos mojego błagania.

Refren: Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie, *
Panie, któż się ostoi?
Ale Ty udzielasz przebaczenia, *
aby Ci służono z bojaźnią.

Refren: Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Pokładam nadzieję w Panu, †
dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie, *
dusza moja oczekuje Pana.
Bardziej niż strażnicy poranka *
niech Izrael wygląda Pana.

Refren: Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

U Pana jest bowiem łaska, *
u Niego obfite odkupienie.
On odkupi Izraela *
ze wszystkich jego grzechów.

Refren: Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ Ez 33, 11

Chwała Tobie, Słowo Boże.

Pan mówi: Nie chcę śmierci grzesznika,
lecz aby się nawrócił i miał życie.

Chwała Tobie, Słowo Boże.

EWANGELIA – komentarze
Pojednaj się najpierw z bratem
Mt 5, 20-26
Słowa Ewangelii według św. Mateusza. Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.
Słyszeliście, że powiedziano przodkom: «Nie zabijaj»; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: «Raka», podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: «Bezbożniku», podlega karze piekła ognistego.
Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i ofiaruj dar swój.
Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie podał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę powiadam ci: nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni grosz”.

Początek drogi  to przede wszystkim pojednanie. Nim jednak pojednamy się z naszymi braćmi, należy pojednać się ze sobą. Co to znaczy? Najpierw widzieć w sobie Boże dziecko, kochane przez Pana. Nie jesteśmy sierotami skazanymi na samotność. Bóg nas stworzył dla Siebie, nie jako sługi, ale jako przybranych Synów. Tak, jesteśmy DZIEDZICAMI. Kiedy patrzysz na wspaniały świat, musisz zdać sobie sprawę, że on został stworzony dla ciebie i jesteś jego dziedzicem,a w owym dziedzictwie, to akurat co widzimy jest tylko małą cząstko, jednym elementem naszej ojcowizny. Perspektywa bycia DZIEDZICEM skłania nas do walki z tym, który chce nam je odebrać, do walki z naszym PRZECIWNIKIEM. Jaki jest jego, najbardziej perfidna taktyka? Kłóci nas ze sobą samych, przedstawia nam nasz obraz, który z dziedzictwem nie ma nic wspólnego, to oraz człowieka, który nie ZASŁUGUJE na dziedzictwo. A przecież na nie nie można, zasłużyć. Ojciec kłamstwa, sprawia, że sami czujemy się niegodni być Jego dziećmi. Wie dokładnie, jakie są nasze słabe strony, wie dokładnie, gdzie twierdza nie powstrzyma jego ciosu. Przebaczyć sobie, to doświadczyć tego, że NIE MUSIMY zasługiwać sobie na dziedzictwo. Nie tylko, że nie musimy, ale i nie możemy własnym siłami go wygrać… Że nasze życie, już jest życiem wygranym – odkupionym na krzyżu… Panie, ucz mnie patrzeć na krzyż i doświadczyć, że tak się już wszystko dokonało… byle iść z Tobą, jak najdalej od rozpaczy…