– Człowiek czy królik

Trzeba nas przetworzyć na nowo. Cały królik w nas musi zniknąć – zarówno ten zatroskany, sumienny, etyczny królik, jak i ten tchórzliwy i zmysłowy. Będziemy krwawić i lamentować, kiedy pełnymi garściami wypadać z nas będzie futro; a potem niespodziewanie znajdziemy pod tym wszystkim coś, czego nigdy dotąd sobie nie wyobrażaliśmy: prawdziwego człowieka(…), syna Boga prawdziwego, silnego, promieniującego, mądrego, pięknego i przepełnionego radością.

 

C.S. Lewis Bóg na ławie oskarzonych, Warszawa 1985, 78.